Η κήλη των αθλητών («sports hernia») ή σύνδρομο κοιλιακών – προσαγωγών ή αθλητική ηβαλγία, αποτελεί μια ιδιαίτερη κλινική οντότητα, η οποία παρατηρείται κυρίως σε άρρενες επαγγελματίες αθλητές. Εντούτοις, μπορεί να διαπιστωθεί και σε νεαρά άτομα με έντονη καθημερινή σωματική δραστηριότητα, που δεν είναι απαραίτητα αθλητές.

Η κήλη των αθλητών δεν είναι μια κλασσική κήλη, με την έννοια ότι δεν υπάρχει κάποια «τρύπα» στα κοιλιακά τοιχώματα, διαμέσου της οποίας προπίπτει ένα ή περισσότερα σπλάγχνα. Ως εκ τούτου, δεν διαπιστώνεται κάποια διόγκωση στη μηροβουβωνική χώρα. Το κύριο σύμπτωμα της κήλης των αθλητών είναι ο έντονος πόνος στη μηροβουβωνική περιοχή, κοντά στην ηβική σύμφυση, ο οποίος επιτείνεται με τις κινήσεις, ιδίως τις περιστροφικές του κορμού. Ο πόνος μπορεί να επεκτείνεται προς το περίνεο, την εσωτερική επιφάνεια του μηρού και κατά μήκος της μέσης γραμμής, ενώ ποσοστό μεγαλύτερο του 20% των ασθενών παραπονούνται για επέκταση του πόνου στους όρχεις.

Διάφορες θεωρίες έχουν προταθεί για την εξήγηση του μηχανισμού πρόκλησης της κήλης των αθλητών. Με βάση την πιο διαδεδομένη από αυτές, η κήλη των αθλητών οφείλεται σε ανάπτυξη αυξημένης τάσης στην μηροβουβωνική περιοχή εξαιτίας συγκεκριμένων κινήσεων που περιλαμβάνουν μεγάλη στροφή του κορμού (twisting), απότομη αλλαγή κατεύθυνσης (turning), σημαντική επιτάχυνση (sprinting) και κλωτσιές (kicking). Αποτέλεσμα της τάσης αυτής είναι η εξασθένηση του οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού πόρου.

Η διάγνωση είναι δύσκολη, απαιτεί πολύ καλή γνώση της πολύπλοκης ανατομίας της περιοχής και ουσιαστικά γίνεται αποκλείοντας άλλα αίτια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εμφάνιση του συγκεκριμένου είδους πόνου, όπως είναι η παρουσία μιας μικρής βουβωνοκήλης ή μηροκήλης ή η ύπαρξη άλλων μυοσκελετικών νοσημάτων, όπως τραυματισμός του μακρού προσαγωγού μυός, η ηβική οστείτιδα και τραυματισμοί του ισχίου. Ιδιαίτερα στον αποκλεισμό άλλων μυοσκελετικών παθήσεων πολύ σημαντικός είναι ο ρόλος της μαγνητικής τομογραφίας και για το λόγο αυτό θα πρέπει να διενεργείται σε κάθε ασθενή με πιθανή κήλη των αθλητών.

 

Θεραπεία της κήλης των αθλητών

Αρχικά γίνεται σύσταση για ανάπαυση, η οποία θα πρέπει να συνδυάζεται με κατάλληλη φυσικοθεραπεία (που θα έχει ως στόχο την ισχυροποίηση συγκεκριμένων μυικών ομάδων) και αναλγητική αγωγή (με αντιφλεγμονώδη φάρμακα). Η διάρκεια της συντηρητικής αυτής αντιμετώπισης είναι 1-2 μήνες. Η συνέχιση του πόνου παρά τη συντηρητική αγωγή, όπως επίσης και η επανεμφάνισή του μετά την επανέναρξη της συνήθους σωματικής δραστηριότητας αποτελούν απόλυτες ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση της νόσου

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση της κήλης των αθλητών

Η χειρουργική αντιμετώπιση της κήλης των αθλητών είναι παρόμοια με αυτήν της βουβωνοκήλης. Μπορεί να διενεργηθεί με ανοιχτή ή λαπαροσκοπική προσπέλαση και στηρίζεται στην τοποθέτηση πλέγματος για την ενίσχυση του εξασθενημένου οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού πόρου.

Στις μέρες μας η πιο αποδεκτή χειρουργική τεχνική αντιμετώπισης της κήλης των αθλητών είναι η λαπαροσκοπική/ενδοσκοπική τοποθέτηση πλέγματος. Με την τεχνική αυτή, μέσα από τρεις πολύ μικρές τομές κάτωθεν του ομφαλού κατά μήκος της μέσης γραμμής ενισχύεται το χαλαρό οπίσθιο βουβωνικό τοίχωμα με την τοποθέτηση ενός πλέγματος μεγάλων διαστάσεων (τουλάχιστον 15Χ10εκ), οδηγώντας σε εξάλειξη του πόνου.

Μετά από τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να μπει σε συγκεκριμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας-αποκατάστασης με σκοπό την πλήρη επιστροφή του στις συνήθεις δραστηριότητες μέσα σε 4-8 εβδομάδες από την ημέρα της εγχείρησης.

Δείτε αναλυτική παρουσίαση των σύγχρονων τεχνικών αποκατάστασης της κήλης αθλητών, ΕΔΩ