Στις κήλες της μηροβουβωνικής χώρας ανήκουν οι βουβωνοκήλες και οι μηροκήλες.

Διάγνωση της βουλωνοκήλης: Η κλινική εικόνα και η προσεκτική κλινική εξέταση θέτουν με σχετική ευκολία τη διάγνωση της βουβωνοκήλης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Στις λίγες περιπτώσεις κατά τις οποίες η διάγνωση είναι προβληματική, βοήθεια μπορούν να προσφέρουν το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία.

Διάγνωση της μηροκήλης: Στις περισσότερες περιπτώσεις μηροκήλης για να τεθεί η τελική διάγνωση απαιτείται, πέρα από την αξιολόγηση της συμπτωματολογίας του ασθενούς και την προσεκτική κλινική εξέταση, και η διενέργεια υπερηχογραφήματος.

 

Θεραπεία

Μέθοδος εκλογής, τη σημερινή εποχή, για την αντιμετώπιση κάθε κήλης της μηροβουβωνικής χώρας θεωρείται η πλαστική αποκατάσταση με την τοποθέτηση πλέγματος χωρίς τάση, καθώς είναι πλέον αποδεδειγμένο από πολυάριθμες κλινικές μελέτες ότι η χρήση του πλέγματος μειώνει σημαντικά το κίνδυνο επανεμφάνισης της κήλης.

Η κλασική τεχνική πλαστικής αποκατάστασης μιας βουβωνοκήλης ή μηροκήλης είναι η ανοικτή επέμβαση κατά την οποία γίνεται τομή επί της βουβωνικής χώρας, αναγνώριση και παρασκευή του κηλικού σάκου, ανάταξη του περιεχομένου της κήλης στη φυσιολογική ανατομική του θέση και ακολούθως τοποθέτηση του πλέγματος για ενίσχυση του οπισθίου βουβωνικού τοιχώματος ή/και του μηριαίου δακτυλίου.

 

Στις μέρες μας όμως πέρα από την ανοικτή προσπέλαση, υπάρχει και η δυνατότητα της λαπαροσκοπικής αντιμετώπισης μιας βουβωνοκήλης ή μηροκήλης.

 

Στα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής επέμβασης περιλαμβάνονται:

  • ο λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος
  • η ταχύτερη ανάρρωση
  • η γρηγορότερη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες
  • το καλύτερο κοσμητικό αποτέλεσμα, και
  • η αναγνώριση της παρουσίας και άλλων κηλών της περιοχής (όπως η ταυτόχρονη παρουσία μηροκήλης σε ασθενή που χειρουργείται για βουβωνοκήλη ή και το αντίστροφο) και φυσικά η ταυτόχρονη αντιμετώπισή τους κατά τη διάρκεια της ίδιας επέμβασης.

 

Σχεδόν κάθε περίπτωση βουβωνοκήλης και μηροκήλης μπορεί να αντιμετωπισθεί λαπαροσκοπικά.

 

Απόλυτες ενδείξεις της λαπαροσκοπικής προσέγγισης αποτελούν η ύπαρξη αμφοτερόπλευρης βουβωνοκήλης/μηροκήλης (ύπαρξη κήλης και στις δύο μηροβουβωνικές χώρες) και η παρουσία υποτροπής της κήλης, μετά από προηγούμενη ανοικτή επέμβαση.

 

Υπάρχουν δύο τεχνικές λαπαροσκοπικής αντιμετώπισης μιας βουβωνοκήλης/μηροκήλης:

 

  • Η τεχνική TAPP (διακοιλιακή προπεριτοναική αποκατάσταση – transabdominal preperitoneal repair), κατά την οποία αρχικά γίνεται είσοδος στην περιτοναική κοιλότητα και στη συνέχεια είσοδος στον προπεριτοναικό χώρο, όπου και τοποθετείται το πλέγμα.

 

  • Η τεχνική TEP (τελείως εξωπεριτοναική αποκατάσταση – totally extraperitoneal repair), στην οποία όλη η επέμβαση εκτελείται εξωπεριτοναικά-προπεριτοναικά, δηλαδή χωρίς είσοδο στην περιτοναική κοιλότητα

 

Μεταξύ των δύο παραπάνω λαπαροσκοπικών τεχνικών, η TEP θεωρείται καλύτερη διότι

  • εκτελείται πιο γρήγορα από την TAPP
  • δεν γίνεται είσοδος μέσα στην κοιλιά, με αποτέλεσμα να είναι πολύ μικρότερες οι πιθανότητες κάκωσης των ενδοκοιλιακών σπλάγχνων και δημιουργίας μετεγχειρητικής κήλης, σε σχέση με την TAPP

 

Με την τεχνική TEP μέσα από τρεις πολύ μικρές τομές κάτωθεν του ομφαλού κατά μήκος της μέσης γραμμής και χωρίς είσοδο μέσα στην κοιλιά, παρακευάζεται ο προπεριτοναικός χώρος, αναγνωρίζεται η κήλη, ανατάσσεται ο κηλικός σάκος με το περιεχόμενό του και στο τέλος τοποθετείται ένα πλέγμα μεγάλων διαστάσεων (τουλάχιστον 15Χ10εκ) για την κάλυψη ολόκληρου του οπισθίου βουβωνικού τοιχώματος και του μηριαίου δακτυλίου. Στην περίπτωση εκείνη που υπάρχει κήλη και από την άλλη πλευρά (αμφοτερόπλευρη κήλη), τοποθετείται αντίστοιχων διαστάσεων πλέγμα και σε εκείνη την μεριά.

Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο την επόμενη μέρα του χειρουργείου και μπορεί να επανέλθει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες, αποφεύγοντας όμως την άρση βάρους και γενικότερα την έντονη σωματική δραστηριότητα για 4-8 εβδομάδες.